Krzysztof Artysta | Fantasy, Gry i Magia Tworzenia

Piotruś Pan ... Czy to film dla dorosłych, czy dzieci?  Choć na początku można powiedzieć, że Piotruś Pan jest bajką dla dzieci (z czym się zgodzę), o tyle Film: Piotruś Pan,  jest historią dla dorosłych o mocnych nerwach. Krew, morderstwa... To tanie strzaszaki, których użycie buduje napięcie od pierwszych pięciu minut po rozpoczęciu filmu.  Przedawnienie Piotrusia Pana jako seryjnego mordercy jest dobrym motywem, a Nibylandia  uznawana za świat śmierci...  To przypomnienie o tym, czym jest dla nas, ludzi, życie. Moja ocena 4/5 gwiazdek . Dlaczego?  Na moją ocenę wpływa pokazywanie, że używki są dobre. Osobiście nie lubię i nie rozumiem osób, które używają jakichkolwiek używek. A reszta? To tylko jedna strona medalu.

Jeden wymiar. Jedno uniwersum. Pętle Rzeczywistości, oraz Kilka światów...  W skrócie: Echo Otchłani. Jak powstało jedno uniwersum światów, w którym istoty magiczne i ludzie walczą z Demonami przeszłości? Jakie światy stanowią konkretne fragmenty historii? Kto jest głównym bohaterem, a kto stanowi zagrożenie? Echo Otchłani to nie tylko jedna seria książek. To opowieści o tym, co nieznane i magiczne. Niezbadane...  Na samym początku w 2018-2019 powstała idea z tytułem roboczym Jeden Wymiar . Było to... pomysłem na cykl mający już w planach około 100 książek.  Z drugiej strony na przełomie lat 2023-2024  zmiana nazwy po rozmowie z Panem L. I zrozumieniu jego sposobu myślenia, nazwa projektu powiększonego o dodatkowe 50~80 książek nosiła tytuł Pętle Rzeczywistości .  W końcu nadszedł rok 2025, w którym rzeczywistość stała się Echo Otchłani . Ale... Zacznijmy od początku. 2018-2019   = To tutaj zacząłem pisać powieści, które trsifly5do szuflady. Sam pomysł wp...

- Więc dobrze. Opowiem tobie o czymś, co wydarzyło się lata temu. Była to zima. Jeden z naukowców pracujący przy projekcie Alfa Center postanowił wejść do pokoju, w którym znajdowała się para. Nieważność doprowadziła do rozlania pierwszej krwi. Następnie dwoje prototypów zabrało mu klucz dostępu. Jak się okazało, po drodze drugi naukowiec o przezwisku szaman, zdecydował, że musi ukryć część ludzi. Nim zdążył, większość naukowców zginęła. Pracownicy ochrony, którzy wredny mieli wartę, uciekli wraz z Szamanem. Ja po pewnym czasie opuściłem go szukając lepszego miejsca. - Zaraz. Poznałem go. - Zlecił pewnie jakieś zadanie. Co? - To mało istotne. Bardziej miałem za cel odnalezienie mordercy moich przyjaciół. - Więc nie obchodzi ciebie Alfa Center... Wielu ludzi chce jakoś pomóc. A ty? - Potrzebuję pomocy. Dlatego pomagam. - Nie jesteś stąd. Co nie? - Nie. Nie wiem nawet jak się znalazłem w tym miejscu. - Więc powiem tobie, że jeśli uda się zabić morderców, to osobiście zaprowadzę cię do po...

    Tomasz ruszył w stronę lewego skrzydła. Po kilku minutach znalazł się w pokoju o ścianach, wykonanych z marmuru. Tam, na biurku znalazł pęk kluczy, które zabrał ze sobą. Następnie udał się w drugą stronę budynku, gdzie w pierwszym pokoju znajdowały się kamery.     Tomasz usiadł na krześle wpatrując się w monitory. Po chwili na jednym z nich znalazła się tajemnicza postać ubrana w szaty kapłana. Miejsce, w którym się znajdowała, przypominało piwnicę. Tajemnicza postać mężczyzny niespodziewanie wyłączyła prąd.     Tomasz po omacku wyszedł z pokoju, a następnie skierował się do głównego holu. tam rozejrzał się uważnie. Szybko znalazł miejsce, w którym, pod schodami kryła się piwnica. Delikatnie otworzył drewniane drzwi i wszedł do ciemnego korytarza.     Szybko zapalił światło latarki, a następnie szedł wprost do pomieszczenia, w którym znajdował się agregat prądotwórczy. Kiedy już tam dotarł, zauważył, że z jednego agregatora wycieka benzyna. ...

- Kilka godzin... - masz klucze? - Mam. - To podaj mi je.     Joel wycelował karabin w stronę Tomasza. Ten zaskoczony nie był w stanie zareagować. Mężczyzna nakazał mu oddać klucze, a następnie wyrwał je z rąk Tomasza. Chwilę później wszedł do windy, aby zjechać na dół.     Tomasz patrzył na to z nie małym szokiem. Widział jak winda zjeżdża w dół. Sam zaś został bez niczego. Oglądając dokładniej mapę, Tomasz zauważył, że kilkanaście minut drogi z punktu obecnego, znajduje się wyjście na zewnątrz bunkrów.     Jak najszybciej starał się dotrzeć na miejsce. Droga nie była ciężka. Odgłosy butów niosły się po pustych korytarzach. Tomasz nagle zatrzymał się przed stalową bramą, a następnie otworzył ją.     Kilka minut później, zauważył, że na niebie widniał księżyc. Panowała noc. Natomiast z chmur padał lekki deszcz. Tomasz wyszedł z bunkrów i sprawdził okolicę. Nie wierzył własnym oczom, jak zauważył katedrę w oddali. Ta stała na górze od strony wejści...

    Tomasz wiedział, że nie ma innego wyjścia. Postanowił udać się za Joelem, który prowadził ich prosto w dół góry. Z jednej strony Tomasz nie chciał iść. Wiedział, że może to się źle zakończyć. Lecz nie mając innej opcji starał się zrozumieć, po co muszą iść przez bunkier, który, jak na pierwszej rozmowie miał być niebezpieczny.     Schodząc z góry, delikatnymi krokami, Joel nie zwracał uwagi na Tomasza, który zatrzymał się na chwilę. Było to w połowie drogi na dół. Tomasz spojrzał na miejsce, z którego przyszli. Teraz wydawało mu się obce. Zimne i nienaturalne. Schodząc w dół góry, Tomasz zrozumiał, że już kilka chwil czeka go do momentu, kiedy wejdzie i może zginąć.     Joel spojrzał na Tomasza. Ten szedł powoli za nim. Zatrzymując się przed stalowym wejściem do bunkrów, Joel powiedział do Tomasza: - Wkrótce przejdziemy przez bunkier. Musisz być gotowy na wszystko. - Duchy, potwory, ludzie... Ktoś jeszcze? - Plan jest prosty. Idziemy najpierw przez pozi...